السيد علي الحسيني الميلاني
84
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)
بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا * لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَأَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَأَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا » ؛ « 1 » بگو : نمىدانم آن چه به شما وعده داده شده ، نزديك است ، يا اين كه پروردگارم براى آن زمانى قرار مىدهد . اوست كه عالم به غيب و هيچ كس را بر اسرار غيبش آگاه نمىسازد . مگر رسولانى كه آنان را برگزيده است و مراقبانى از پيش رو و پشت سر براى آنان قرار مىدهد . تا بداند رسولانش رسالتهاى پروردگارشان را ابلاغ كردهاند و خداوند به آن چه در نزد آنهاست احاطه دارد و همه چيز را احصا كرده است . اين جا نيز از مواردى است كه ما همواره تأكيد مىكنيم كه هر چه ائمّه عليهم السلام دارند از خداوند متعال است . اين ظرفيت را كسى نداشته و قهراً آن چه كه آن بزرگواران از خداوند متعال داشتند كسى ديگر نداشته است . اين آيه شريفه ، پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله را مورد خطاب قرار داده است كه آن حضرت از خودشان نفى علم كنند كه من نمىدانم آن چه به شما وعده داده مىشود چيست ؟ و در چه زمانى واقع خواهد شد ؟ پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله از خودشان نفى علم مىكنند ؛ چون غيب است ، عالم الغيب ، خداوند متعال است . عبارت « عالم الغيب » خبر مبتداى محذوف است ؛ يعنى « هو عالم الغيب » . همچنان كه در آيه ديگرى فرموده است : « قُلْ لايَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَاْلأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ . . . » ؛ « 2 » بگو : هيچ كس از كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از غيب آگاه نيستند جز خداوند .
--> ( 1 ) . سوره جن ( 72 ) : آيههاى 25 - 28 ( 2 ) . سوره نمل ( 27 ) : آيه 65